In de schoonheid die een paard
aan de dag legt,
staand in zonlicht
in een weide,
waar ik met de trein langsrijdt,
enkele dagen nadat
mijn vader is gestorven -
                    zie ik hem plotseling terug.
Het groen
          dat passeert...
Met dezelfde verheven kalmte
die de paarden van Tarkovski
                             uitstralen
in de laatste beelden
van de film Het laatste oordeel,
is mijn vader aanwezig,
rustend in zichzelf.
Hij is in vlammen
gehuld geweest
         en ik heb zijn urn
naar het graf gedragen.
Zijn is niet
zonder pijn
zijn.
Ik draag hem
in mijn innerlijk
als een nieuwe autoriteit.
De kracht van de tong -
                                Eurydice zingt.
Iéts in het wezen van het paard
maakt dat hij verschijnt.
Een schaduw licht op,
                             nu is hij hier gewoon.

 

                                      Pia Tafdrup
                                      (1952-    )

 

 

 

'wilde aardbeien'